Mooi resultaat! Burennetwerk Utrecht Zuid

In de afgelopen maanden hebben bewoners uit Hoograven en Lunetten een nieuw digitaal platform uitgewerkt, waarmee actieve bewoners hulpvragers koppelen aan hulpbieders. Onlangs ging het Burennetwerk Utrecht Zuid van start in de wijken Hoograven en Lunetten. Burennetwerk Utrecht Zuid vormt een netwerk van wijkbewoners in Utrecht Zuid die in hun eigen buurt vrijwillig hulp bieden aan mensen in nood.

Utrecht Zuid omvat de wijken Hoograven, Rotsoord, Tolsteeg, Bokkenbuurt en Lunetten. Hulpvragers, bewoners uit één van deze wijken, zonder sociaal netwerk en financiële middelen om hulp te kunnen inkopen, worden op deze manier geholpen door hulpbieders. Vraag en aanbod worden door de matchmakers van Burennetwerk Utrecht Zuid bij elkaar gebracht. Voordat een hulpvraag een hulpbieder bereikt, is deze eerst door een matchmaker van Burennetwerk Utrecht Zuid in behandeling genomen en afgebakend tot een geschikte hulpvraag.

Burennetwerk Utrecht Zuid is een burgerinitiatief, voortkomend uit een samenwerking tussen de Stuurgroep SamenHoograven en Lunetten Wil Wel, ondersteund door in de wijk actieve professionele organisaties. Het samenwerkingsverband voor Burennetwerk Utrecht Zuid bestaat uit de Stuurgroep SamenHoograven, Lunetten Wil Wel, Buurtteam Hoograven, Buurtteam Lunetten, SamenHoograven, Samen Lunetten en Vooruit. Verder wordt Burennetwerk Utrecht Zuid ondersteund door andere in de wijk actieve organisaties, huisartsen, gezondheidscentra etc. en wordt het initiatief financieel ondersteund door Wijkbureau Zuid/Gemeente Utrecht.

Het digitale matchingsysteem waar Burennetwerk Utrecht Zuid mee werkt wordt verzorgd door HiP. HiP levert niet alleen het matchingsysteem voor een groot aantal vergelijkbare organisaties in Nederland, maar is ook zelf op een groot aantal plekken actief als matchmaker en netwerkondersteuner en kan daarom optimaal ondersteuning bieden aan dit initiatief in Utrecht Zuid.

Wilt u meer weten?

Contactadres SamenHoograven
Stuurgroep SamenHoograven
’t Goylaan 77 | 3500 AA Utrecht
E-mail: samenhoograven@vooruitutrecht.nl

Contactadres Lunetten
Lunetten Wil Wel
Tirol 96 | 3524 KN Utrecht
E-mail: contact@lunettenwilwel.nl

Eenzaamheid. En meer (blog Dick)

Minister Hugo De Jonge (Volksgezondheid, Welzijn en Sport) lanceerde dinsdag 20 maart het actieprogramma Eén Tegen Eenzaamheid. Het programma schetst een aanpak om eenzaamheid onder (met name) ouderen eerder te signaleren, te doorbreken en tegen te gaan. Meer dan de helft van de 75-plussers in Nederland geeft aan zich in meer of mindere mate eenzaam te voelen. Dat zijn 700.000 mensen. Ook in het Utrechtse, onder de Sociaal Makelaars, heeft men dit begrepen en maakt men zich sterk voor het signaleren, het bespreken en duurzaam aanpakken van eenzaamheid. Met name heeft dit de aandacht van de medewerkers die activiteiten en netwerken voor ouderen in het kader van Samen in de Stad in de wijken ondersteunen.

Dr. Eric Schoenmakers behandelt wetenschappelijk onderzoek rond het thema eenzaamheid. Hij beschreef onlangs de invloed van buurtkenmerken op eenzaamheid. Volgens hem komt in sommige buurten eenzaamheid meer voor dan in andere, wat blijkt uit verschillende GGD-monitoren, waarin per wijk of deelgebied wordt bijgehouden hoe vaak eenzaamheid in de gemeente voorkomt (1).

Hoe verklaart men de verschillen tussen buurten? Oorzaken van eenzaamheid worden vaak toegeschreven aan individuele levensgebeurtenissen, zoals veranderingen in partnerstatus, verlies van dierbaren, verminderde gezondheid of mobiliteit en een lage(r wordende) sociaaleconomische status. Mensen in ‘minder gunstige’ omstandigheden maken daarbij een grotere kans op eenzaamheid (1).

Natuurlijk is het zo dat in sommige buurten nu eenmaal meer individuen wonen die een groter risico lopen op eenzaamheid, maar is dat de hele verklaring? Of zijn er bepaalde kenmerken van een buurt die maken dat de eenzaamheid in verschillende buurten anders ervaren wordt? Uit onderzoek (professor A. Kearns en collega’s, University of Glasgow) blijkt dat eenzaamheid in ‘slechte buurten’ vaker voor te komen: twee op de vijf bewoners zegt ‘wel eens eenzaam’ te zijn, één op de zes bewoners zegt ‘vaak of altijd eenzaam’ te zijn. De resultaten tonen aan dat buurtkenmerken zeker van invloed zijn op eenzaamheid. Wanneer bewoners hun buurt van hogere kwaliteit achten en wanneer zij gebruikmaken van meer faciliteiten in de wijk, zijn ze minder vaak eenzaam. Ook bewoners die meer mensen in de buurt kennen, zijn minder vaak eenzaam. Buurtbewoners die niet of minder sociaal gedrag vertonen, die minder collectiviteit ervaren in de buurt en die zich onveilig voelen wanneer ze ’s nachts alleen over straat moeten, ervaren vaker eenzaamheid. De beleving van de (veiligheid van de) buurt en het ‘kennen’ van de buurt en diens mogelijkheden zijn dus van belang in relatie tot eenzaamheid. Misschien wel verrassend is dat de tijd die iemand al in een bepaalde buurt woont, geen invloed heeft op gevoelens van eenzaamheid. Het is dus niet per se zo dat mensen die al langer in een buurt wonen, daar een groter of rijker netwerk opbouwen en dat dit van invloed is op hun eenzaamheid (1).

Buurt of individu? Nu kun je je nog afvragen of je de hogere eenzaamheidscijfers echt kunt toeschrijven aan de buurtkenmerken, of dat ze meer zeggen over de mensen die er wonen. De ervaring van kwaliteit van de buurt, het al dan niet gebruik maken van faciliteiten, hoeveel mensen je kent etc., het blijven allemaal belevingen van het individu. Omdat het gaat om grotere aantallen bewoners mag geconcludeerd worden dat er toch op buurtniveau iets aan de hand lijkt te zijn. Waarschijnlijk is vooral de interactie tussen beiden, het individu en de buurt, belangrijk (1). Sociaal Makelaars leveren positieve bijdragen aan de interactie – de wisselwerking middels dialoog – tussen mensen, omdat ze in veel buurten bewonersinitiatieven stimuleren en ondersteunen, en bewoners (onderling) en met organisaties in contact brengen. 

Wat signaleren wij binnen Sociaal Makelorganisatie Vooruit over vereenzaming van mensen in de wijken waarin we actief zijn? In Utrecht Oost (rond de 32.000 bewoners) geeft 12% van de ouderen aan ernstig eenzaam te zijn. Ondanks dat er redelijk veel activiteiten worden aangeboden in de wijk wordt er een gemis aan zingeving gesignaleerd. Uit gesprekken met de Wijkraad en Adviescommissie van Vooruit blijkt dat er onvoldoende algemene voorzieningen worden ervaren in Oost (zoals: het ontbreken van een Bibliotheek, een Digi-/Taalhuis, Centrum voor Huiswerkbegeleiding etc.). Verder spelen bereikbaarheid en mobiliteit van mensen een grote rol om naar deze plekken te komen. Utrecht Oost vergrijst (tevens landelijke tendens). In de wijk Hoograven (ruim 27.150 inwoners) voelt 38% van de mensen zich sociaal eenzaam. Dat zijn zo’n 10.300 personen. Sociale eenzaamheid, een gemis aan mensen om je heen, komt vaker voor bij volwassenen en jongeren met een laag opleidingsniveau, mensen die deel uitmaken van éénoudergezinnen, een migratieachtergrond hebben, mensen die 40 jaar of ouder zijn en mensen die alleenstaand zijn. Het buurtteam in Hoograven bevestigt deze problematiek. 12% (ruim 340 personen) van de mensen die 65 jaar of ouder zijn, geeft aan ernstig eenzaam te zijn. Om ervoor te zorgen dat zij prettig oud kunnen worden zijn activiteiten die in de omgeving worden georganiseerd noodzakelijk. Voor een deel vindt dit in het buurthuis (zoals het Hart van Hoograven) plaats. Over het algemeen zijn bewoners best wel tevreden met het wonen en leven in de wijk Lunetten (ruim 11.600 bewoners). Het voorzieningenaanbod is gevarieerd in deze wijk, centraal gelegen en goed bereikbaar. Toch speelt eenzaamheid er een grote rol. Met name onder ouderen en alleenstaanden (ook met kinderen). Dit hangt samen met een beperkt sociaal netwerk en het gemis van betekenisvolle/ waardevolle contacten. Het percentage 55-plussers is in Lunetten met 21,1% hoger dan het stedelijke gemiddelde. In Lunetten dreigt het ontstaan van een tweedeling: ‘rijk & gezond’ (de sterkeren) versus ‘arm & ziek’ (de zwakkeren) (2). 

Wat komen wij in de dagelijkse praktijk tegen? In gesprekken van de Sociaal Makelaars met mensen valt regelmatig het woord eenzaamheid: “Ja, ik ben best wel eens eenzaam. Nu ik zelf op leeftijd ben mis ik vooral mijn vader en moeder. Of mijn zus die enkele jaren geleden overleden is en waar ik een goede band mee had. Dat warme nestgevoel weet je”. “Ik mis mijn partner die overleden is, hij was mijn maatje met wie ik alles kon bespreken en waar ik gewoon van op aan kon. En die me zeker niet zou besodemieteren”. “Ik sta er nu overal alleen voor, iedereen is druk met zichzelf, ik heb niemand die naar mij wil luisteren”. “Je hoort en leest tegenwoordig zulke rare dingen. Ik mis gewoon iemand die ik voor de volle 100% kan vertrouwen en die altijd voor me klaar staat”. “Ik ben alleenstaand. Toen ik voor kanker werd behandeld, miste ik vaak een gelijke, een maatje met wie ik kon praten toen ik weer thuis was”.  

Iedere ochtend, ik ben net twee tellen binnen, gaat de bel en staat er een buurtbewoner voor de toegangsdeur van het pand. Hij komt bij me langs voor een kopje koffie en een luisterend oor. De man ervaart overal pijntjes, slaapt slecht, maakt zich druk over zijn gezondheid en de eventuele oorzaken. Zijn vrouw heeft hem enkele jaren geleden verlaten. Hij zegt zich eenzaam te voelen. In een gesprek met een buurtteam medewerker kwam laatst het voorbeeld voorbij van een oudere dame die met niemand meer contact heeft, geen familie heeft, niet meer in staat is om haar huis uit te gaan en intussen wat geld nodig heeft om de boodschappen te kunnen betalen. Hoe kon ze deze betalen zonder dat de ondersteunende(hulp)diensten of anderen zouden kunnen beschikken over haar persoonlijke betaalpas en pincode? Het zijn zo maar wat voorbeelden van hoe eenzaamheid zich onder de bevolking manifesteert.

Volgens dr. Schoenmakers biedt het onderzoek van professor Kearns aanleiding om na te denken over de aanpak van eenzaamheid door de leefkwaliteit in buurten te verbeteren en op niveau te houden. De resultaten duiden erop dat als we ‘slechte buurten’ aanpakken en opknappen, de eenzaamheid er wel eens zou kunnen afnemen naar een niveau van ‘betere buurten’. Een laag inkomen, of het hebben van geld problemen, maakt de kans op het krijgen van gezondheidsproblemen alsmaar groter. Een kritische kanttekening daarbij is dat er in ‘slechte buurten’ waarschijnlijk ernstigere problemen zijn dan eenzaamheid. Denk bijvoorbeeld aan een gebrek aan veiligheid of aan armoede. En wat te denken van de voortschrijdende digitalisering van de dienstverlening? Niet iedereen is immers digitaal vaardig. Dit zijn geen makkelijke problemen om aan te pakken. Een betaalbaar en relevant (recreatief/ educatief) activiteitenaanbod is noodzakelijk om uitsluiting en vereenzaming van mensen te voorkomen. Aanpak van eenzaamheid in de buurt door het verbeteren van de leefbaarheid heeft, volgens dr. Schoenmakers, wel degelijk zin (1). Sociaal Makelaars spelen hierbij een belangrijke rol. In nauwe samenwerking met (veel) anderen. Mensen erbij houden, niemand uitsluiten en het zoeken naar verbinding tussen mensen en organisaties, vormen de hoofdtaken van de Sociaal Makelaars die werken in de buurt. Naast het signaleren, bespreken en verhelpen van eenzaamheid onder mensen besteden zij ook aandacht aan andere zaken die de leefkwaliteit voor bewoners in de wijk bepalen. Bovendien hebben zij oog voor sfeer, warmte en vertrouwen, in de omgeving. Misschien wel het allerbelangrijkste tegenwoordig.

Dick Haaksman

 

Bronvermelding 

Op de website van de gemeente Utrecht is de gezondheidsmonitor 2017 te vinden met actuele cijfers, signalen en uitleg over de gezondheid van Utrechters in de wijken. 

(1) Voor deze bijdrage is gebruik gemaakt van tekst uit een blog van dr. E. Schoenmakers (dinsdag 17 april 2018) nieuwsbrief Coalitie Erbij  Waarvoor dank. (2) Wijkanalyses 2018 eigendom Vooruit.

Volgens cijfers van het CBS zijn er in Nederland momenteel 2,8 miljoen inwoners alleenstaand. Naar verwachting stijgt dit in 2025 naar 3 miljoen personen door groei van het aantal middelbare en oudere alleenstaanden. Jan Latten (hoogleraar Sociale Geografie) stelt dat in 2050 de helft (50%) van de Nederlandse huishoudens single is.

Speeltuin Kameleon: Alles in de mix!

Mariëlle van der Grift (Sociaal Makelaar Jeugd) is de afgelopen maanden druk in de weer geweest. Over haar werkzaamheden in speeltuin De Kameleon doet ze hierna verslag.

“Voor speeltuin Kameleon hebben we een subsidie aanvraag gedaan bij het Wijkbureau. Initiatiefnemer was een moeder, een regelmatige bezoekster van de speeltuin, die ik hierbij op weg geholpen heb. We wilden door middel van het aanbieden van activiteiten meer kinderen laten aansluiten en deel laten nemen aan de activiteiten en het spel in de speeltuin. Dit ook in samenwerking met Buiten Schoolse Opvang Ludens. De activiteiten stonden voor iedereen open. Ouders/ verzorgers en natuurlijk de kinderen (0 tot 12-13 jaar, bassisschool)”.

Oktober 2017: Koken

“In de maand oktober organiseerden we iedere donderdag een kookactiviteit met en voor de deelnemers. Iedere week hebben we een gerecht gekookt uit een ander land. We zijn begonnen met Hollandse stamppot die door een actieve moeder werd begeleid. De moeders en kinderen waren zo enthousiast waarop zij zelf de overige keren geholpen hebben met koken. De Sociaal Makelaar is het proces blijven begeleiden en ondersteunen. Wat goed was om te zien dat er meer ouders opstaan en willen meehelpen dat een activiteit goed kan blijven lopen en dat dit niet alleen gedraaid kan worden door een sociaal makelaar maar alle hulp en ondersteuning welkom is”

Oktober 2017: Themamaand ‘Lekker Divers’

“De maand oktober stond tevens in het teken van ‘Lekker Divers’. We zijn in gesprek gegaan met de kinderen over het onderwerp diversiteit: hoe ga je met elkaar om en wat vind jij van bepaalde dingen, waar kom je vandaan, wat zijn jouw normen en waarden. Dit gebeurde middels groepsgesprekken en individuele gesprekken. Voorbeeld vraag die werd gesteld: als je vader aan komt lopen, wat doe je dan? Zwaai je even en ga je door met wat je aan het doen bent? Laat je de boel de boel en ren je naar buiten naar hem toe om te vragen wat er is? Er klonken verschillende meningen. Het was mooi om te horen hoe zij hier open en eerlijk op antwoorden”.

Herfstvakantie 2017: Respect ‘Samen is niet alleen’

“In de herfstvakantie hebben we een extra activiteit gedaan waarbij we in samenwerking met het Rode Kruis dit hebben uitgevoerd. Hieraan hebben 20 kinderen deelgenomen met verschillende achtergronden. Kinderen hebben meer geleerd over de verschillende continenten. Dat er zoveel diversiteit is in elk land en ook overeenkomsten zijn. Nadat zij de vragen hadden beantwoord hebben ze nog een sleutelhanger gemaakt met tekst van ‘jezelf’. Wees trots op wie je bent en verander voor niemand. Je bent mooi zoals je bent. Dit was vooral de boodschap die we over wilden brengen. Daarnaast hebben we het spel ‘Ik hou van Holland’ gespeeld waarbij wij zelf vragen hadden gemaakt waarop je moest antwoorden en dan het cadeau aan je buurman of buurvrouw doorgeven totdat de bom ontplofte en diegene kreeg drie vragen gesteld door de andere kinderen. Er werden leuke vragen gesteld, zoals; is je moeder wel eens heel boos op je geweest op iets wat jij gedaan hebt?”.

“Daarnaast zijn we met de kinderen in gesprek geweest over diversiteit. Waar kom je vandaan? Ben je Nederlands of heb je een andere afkomst? Waar ben je geboren? Je merkt goed als je met de kinderen in gesprek gaat dat zij open kunnen praten en zeker zich er niet voor schamen”.

Kerstvakantie 2017: Dagje uit. Bezoek Kidz City!

“Er bestond in de buurt onder ouders en kinderen vraag naar om een keer samen een dagje uit te kunnen, zoals dat in het verleden ook gebeurde. Dit stond al in de planning voor de zomervakantie maar verschoof naar de kerstvakantie.

Met de ondersteuning van een Sociaal Makelaar Jeugd wilden de kinderen nog een dagje uit. Ze kozen voor een bezoek aan ‘Kidz City’. Dit vond op dinsdag 26 december plaats. We hadden met elkaar afgesproken dat er 10 ouders als begeleiding mee zouden gaan en er 40 kinderen zich hiervoor konden inschrijven. De kinderen hebben zelf moeten betalen (€ 3,- p.p.) om mee te gaan. Van dit budget hebben zij (uit eigen initiatief) de begeleiders/ ouders gezonde broodjes en drinken gekocht en meegenomen. De kinderen zijn in groepjes verdeeld en zowel per auto alsmede met de stadsbus naar ‘Kidz City’ vervoerd.  Het was een lange (van 10 tot 16 uur), maar ook een gezellige dag. De kinderen hebben zich uitstekend vermaakt. De sociaal makelaar is tevreden met het resultaat, omdat ouders en kinderen de activiteit zelf hebben begeleid en de medewerker zelf er niet bij hoefde te zijn”.

Januari 2018: Bingo!

“Op woensdag 3 januari hebben de kinderen op de speelvoorziening samen Bingo gespeeld waarbij kleine prijsjes konden worden gewonnen. Hieraan hebben ongeveer 15 kinderen mee gedaan. De Bingo is begeleid door een vrijwilliger en een stagiaire. Iedereen had aan het eind van de Bingo wel iets gewonnen. De deelnemers gingen niet met lege handen naar huis”.

 

SamenLunetten stelt ouderen centraal

 

SamenLunetten zorgt dat (wijk)organisaties beter samenwerken voor en met ouderen. Via dit netwerk kunnen wijkbewoners met elkaar in contact komen en praktisch iets voor elkaar betekenen. De organisaties zorgen dat mensen in de wijk van alles voor en met ouderen kunnen organiseren. Ook worden ouderen gestimuleerd om van voorzieningen in de wijk gebruik te maken en aan activiteiten mee te doen. In iedere wijk is een vaste contactpersoon. Daar kunnen zij terecht met al hun vragen en wensen. Er wordt gekeken naar wat zij, eventueel met ondersteuning, zouden kunnen organiseren. Of bij welke activiteit zij zich kunnen aansluiten. Dit contact/ deze ondersteuning kost hen niets. Als de oudere gebruik maakt van voorzieningen in de wijk, betalen zij de kosten die daarvoor gelden. Deze zijn meestal laag.

In het kader van SamenLunetten zijn er in de afgelopen maanden/ weken bijeenkomsten in Lunetten georganiseerd waar ouderen zich hebben kunnen uitspreken over wat hen bezighoudt en wat hun (woon-/leef-)wensen zijn. De regiegroep van SamenLunetten (waarin: Gezondheids Centrum Lunetten, Wijkinitiatief Lunetten Wil Wel en Sociaal Makelorganisatie Vooruit) kreeg zo een beeld van wat zij als sterke en zwakke kanten ervaren van het wonen in de(ze) wijk. En ook meer zicht op wat ouderen denken nodig te hebben om hier langer te kunnen blijven wonen. Hiermee gaan we in de komende maanden verder.

Aan de deelnemers is beloofd om deze informatie en vragen van ouderen voor te leggen aan de (gemeente)raadsleden die deelnemen aan het verkiezingsdebat (Wijkavond BOL) dat op 21 februari zou worden georganiseerd in De Musketon. Dit is gebeurd. We zijn nu erg benieuwd naar de (schriftelijk) reacties van de politieke partijen op de vragen van ouderen uit Lunetten. Dit maakt het mogelijk dat men een bewustere keuze kan maken uit naar welke partij hun stem/ voorkeur uitgaat tijdens de komende gemeenteraadsverkiezingen die op woensdag 21 maart a.s. plaatsvinden.

 

Kerstconcert Hoograven: een passende afsluiting van 2017!

In nauwe samenwerking met de stuurgroep van SamenHoograven organiseerde de Sociaal Makelaar (Tamara Leguit) op zondag 17 december 2017 een kerstconcert in de Marcuskerk in de wijk Hoograven.

Het programma begon met een kort gedicht (getiteld ‘Laten we samen’) voorgedragen door een wijkbewoner:

“Laten we samen. Samen proberen, onze lichtjes, te laten schijnen. Leren elkaar helpende handen te reiken. Rondom ons de vrede bewaken om samen deze wereld een stukje beter te maken!”

 

 

 

 

Kamerkoor Cantagora verzorgde het eerste optreden. Natuurlijk ontbrak ook niet het Advocaatje met slagroom, evenals een hartig hapje. De Oranje Man verzorgde in een informele sfeer het laatste optreden.  

 

 

 

 

Zo’n 55 ouderen bezochten dit kerstconcert. Samen met de koren was de kerk gevuld met meer dan 100 ouderen.

 

Tekst Tamara Leguit

Blog van Margreet: Soep uit iedere hoek!

Rutte III staat op het bordes. Ik ben benieuwd naar wat de beweging gaat worden in het sociale domein. In de Troonrede anno 2013 sprak de kersverse Koning over de participatiesamenleving. In datzelfde jaar veranderde het Utrechtse zorg en welzijnslandschap. Sociaal Makel Organisaties werden in het leven geroepen om mensen in buurten en wijken te stimuleren zelfredzaam te worden en hun eigen krachten en mogelijkheden te benutten. Als we meer voor onszelf en voor elkaar zorgen dan blijft hulp voor diegene die het het hardst nodig hebben, betaalbaar. Een mooi uitgangspunt maar niet eenvoudig want participatie laat zich niet afdwingen en zeker niet van het ene op andere moment.

Een van de thema’s in het sociale domein is de tweedeling arm/rijk, allochtoon/autochtoon, enzovoort. Diversiteit is onze insteek met als werktitel ‘lekker divers’. Dat ‘bekt’ goed. In Nederland noemen we bijna alles lekker, het is niet alleen van toepassing op dat wat we proeven. Daarmee is ‘lekker’ in onze taal een populaire bijvoeglijke bepaling van gesteldheid, noem het buikgevoel. Wij laten ‘Lekker divers’ knipogen. We accepteren dat we verschillend zijn, dat we zijn wie we zijn en dat we mét elkaar pas echt divers zijn. Het is geen opdracht om één mengkroes te worden. Mensen houden van gelijkgestemden en van hun eigen groep. Dat is gewoon zo. Én we kunnen elkaar ontmoeten.

De hele maand oktober staan de Utrechtse wijken Oost en Zuid in het teken van ‘lekker divers’. Zaterdag 28 oktober sluiten we af met ‘soep uit iedere hoek’. Een idee uit Berlijn, nu Stadsbreed in Utrecht. Soep is een universeel gerecht, het komt in iedere keuken van de wereld voor. Als je in een kop soep kijkt, zie en ruik je waar mensen vandaan komen. In veel culturen geeft soep een extra blijk van gastvrijheid, meer luxe, een extra gang waardoor de maaltijd ook langer duurt. Soep kan ook zoveel ingrediënten bevatten dat het een rijke maaltijd is waarbij je brood of pannenkoeken eet. Veel mensen hebben goede herinneringen aan soep, die van aan hun moeder of oma. Soep maken kost ook tijd en aandacht, de ingrediënten zijn vers, het suddert op het vuur en de ballen zijn met de hand gedraaid. Die aandacht van generaties kun je proeven. Dat is lekker!

Overvecht biedt zaterdag 28 oktober, van 12.00 tot 14.00 uur, vijf soepplekken; een regenboog aan diversiteit. In winkelcentrum Terwijde is er soep uit Irak, Iran, Thailand, Turkije, China en Armenië. Deze vrouwen hebben elkaar door soep uit iedere hoek ‘ontdekt’ en zijn een whatsapp groep gestart. Participeren is een traag proces. We geloven in kleine stappen die de grote opgave mogelijk maakt. In soep uit iedere hoek staat het verhaal van de soepmaker zelf en haar/zijn recept centraal in de ontmoeting van Utrechtse bewoners. Soep verbindt. Er hangen posters op centrale plekken van Utrecht, flyers gaan van hand tot hand, publiciteit in krant, op televisie en op social media, de Wethouder is enthousiast. Soep uit iedere hoek laat zien dat de participatie samenleving mogelijk is. Diversiteit smaakt gewoon lekker, dus kom ook in beweging……

Heb jij ook al zin in soep? www.vooruitutrecht.nl/lekkerdivers

Margreet Hinfelaar

Activiteitenmarkt Hoograven: woensdag 13 september a.s.

 

Hoograven bruist! Wilt u dit liever zelf beoordelen, loop dan woensdag 13 september a.s. binnen in buurtcentrum Hart van Hoograven (Goylaan 77) in Utrecht. Tussen 14.00 en 16.00 uur vindt er in dit complex een Activiteitenmarkt plaats.

Bewoners(groepen) tonen dan welke mooie sociale activiteiten er in Hoograven, soms met hulp van de sociaal makelaars, worden georganiseerd. Er is ruimte voor kennismaking en inschrijving.

Daarnaast wordt dan ook de feestelijke presentatie van het Buurtcadeau door Vooruit verzorgd. Het Oranje Fonds heeft geld beschikbaar gesteld voor de aankoop van sport- en spelmateriaal, en inventaris voor de kookactiviteiten in het pand. Kom langs en ervaar het zelf!

Blog Dick: Het verhaal van Désirée

De zomervakantie is aangebroken. In Hoograven en in de rest van Utrecht is het merkbaar stiller op straat, ook rustiger in de buurthuizen. De files rond de stad en de vertragingen op de A12 zijn geheel verdwenen, als sneeuw voor de zon. Veel inwoners zijn vertrokken voor een vakantie in het buitenland, een verblijf op de camping of hebben gekozen voor een dagje uit in eigen land. Toch zijn er nog zat die thuis blijven, die nu kunnen genieten van rust in de eigen vertrouwde omgeving. Ook zijn er die niet weg willen omdat ze het liefst slapen in het eigen bed in plaats van in een ‘vreemd’ bed. Of zijn er mensen die niet weg kunnen om redenen van gezondheid. En ook zijn er die niet weg kunnen vanwege hun financiële situatie. Van sommigen moet ik maar geloven dat ze al de hele wereld hebben gezien en nu geen zin meer hebben. Zulke mensen kom ik dagelijks tegen. Gewone mensen dus, zoals jij en ik.

De activiteiten in de buurthuizen liggen deels stil. Er is ruimte voor onderhoud, het in de was zetten van vloeren en tijd voor extra klussen die specifieke aandacht behoeven. Als sociaal beheerder(s) bereiden we ons voor op het nieuwe activiteitenseizoen dat in september begint. Sommige groepen hebben gekozen voor een zomerstop. Andere daarentegen gaan juist door met hun activiteiten om de thuisblijvers nog wat plezier en gezelligheid te kunnen bieden.

Zoals gebruikelijk komt de Schildersclub tweemaal in de week bijeen. Het aantal deelnemers – meest senioren – lijkt nu zelfs toe te nemen. De stemming onderling zit er goed in, het tempo heeft men aan het warme weer aangepast, men geniet van een langere koffiepauze en men organiseert een gezamenlijke BBQ bij iemand thuis. Sommigen hebben me verteld dat ze regelmatig uitzien naar deze wekelijkse bijeenkomsten nu men thuis de eenzaamheid – als alleenstaande oudere – zo sterk ervaart. De muren zeggen immers niets. Omdat blijkt dat de Schildersclub niet is opgenomen in AMIS, het reserveringssysteem van de gemeente Utrecht, zorg ik er voor dat dit zo snel mogelijk bekend is bij de medewerkers van het Vastgoedloket. En dat dit voor de komende maanden wordt ingeboekt, waarmee de voortgang verzekerd is. Hiermee voorkom ik dat anderen de ruimte, waarin de Schildersclub wekelijks bijeenkomt, kunnen reserveren en de ruimte kunnen opeisen.

Eén van de vaste deelnemers vertrouwt me toe dat het zijn grootste wens is om de film Désirée (1954), met Marlon Brando (zijn idool?) in de hoofdrol, nog eens te kunnen zien. Volgens de man betreft dit een prachtige film, een kostuumdrama vol kleurrijke decors, die hij maar wat graag zou willen naschilderen. Terwijl hij me dit vertelt, kom ik via Google al snel op de film die in volle lengte op youtube te bekijken is. De man valt nog net niet van zijn stoel, is duidelijk verrast, kan het maar nauwelijks geloven. Ik meld hem dat de film op DVD wordt aangeboden. Via websites in Amerika, Engeland en in Duitsland. Hij lijkt even van zijn stuk gebracht, herstelt zich, maar blijft onder de indruk van wat nu zo dichtbij lijkt te zijn. Hij slaat mijn advies om de film te gaan bekijken op een computer in de bibliotheek in de wind. En ook dat hij daar les zou kunnen krijgen voor het gebruik van een computer wijst hij resoluut af. Hij wil niets van computers en internet weten, vindt het maar niks. Hij heeft er duidelijk geen ervaring mee. Ik leg hem uit dat Plato, de winkel is een begrip in de stad Utrecht, de film vast ook zou kunnen leveren via zijn kanalen, echter moet ‘ie dan wel even zelf het centrum in. Of zal ik… Afijn, hij vertrekt naar huis, een heel stuk blijer, misschien wel met warme herinneringen aan vervlogen tijden, maar in ieder geval met een leuk vooruitzicht in het verschiet. Uiterlijk heeft ‘ie trouwens wel wat van Marlon Brando, bedenk ik me nu.

 

Daar veel deelnemers op leeftijd zijn en nauwelijks ervaring hebben met een computer of kennis van internet, zorg ik er voor dat de(ze) reguliere groepen óók weer een volgende keer in het pand terecht kunnen. Het reserveren van ruimtes door groepen en organisaties gebeurt tegenwoordig via aanmelding bij een digitaal reserveringssysteem die men kan vinden op de website van de gemeente Utrecht. Zo af en toe blijkt er een groep niet aangemeld te zijn, en staan de deelnemers onverwacht voor je neus. Moet je snel beoordelen of er een alternatief mogelijk is en/of onderzoeken wat er is mis gegaan. Fouten maken we natuurlijk allemaal, dubbele reserveringen moeten echter voorkomen worden.

In de vakanties blijven de meeste gastvrouwen thuis, bij hun kinderen. Kunnen we niet rekenen op hun inzet. Moeten we zelf bijspringen. Speel je even barman of koffie-juf. Veel gastvrouwen hebben hun roots elders, zijn geboren buiten Europa, leren de Nederlandse taal en de algemene omgangsvormen tijdens het verrichten van vrijwilligerswerk in de buurthuizen. Voor ons beiden betekent dit aanpassen, goed luisteren, soms herhalen, navraag doen, begrijpen we mekaar goed of toch niet. Dit kost best veel energie. De één werkt liever alleen, de ander werkt liever met een ander. Meestal gaat dit goed, soms niet. Moeten we bemiddelen bij conflicten. Sommigen zijn gevlucht, hebben ervaring met geweld, oorlog en/of onderdrukking. En wie weet wat nog meer.

Vanwege de situatie in de Rif en met name in de stad Hoceima, lijken de Nederlands Marokkanen deze zomer hun geplande reis te annuleren. Men laat weten dat de invloed vanuit het thuisland groot is en dat men van daar, nu meer dan ooit, beroep doet op hun landgenoten en hun familieleden in den vreemde. Een deel maakt zich hier duidelijk zorgen over, heeft last van stress(klachten), hoopt niet dat het conflict ook naar Nederland overslaat en hier voor onrust zorgt in de gemeenschap(pen). Goed beschouwd zit soms de hele wereld aan die ene tafel in het buurthuis, waar de situatie in Syrië wordt besproken, waar we onderling delen wat ons bezighoudt, waar we bespreken wat we zoal zien/ horen/ lezen, waar geïnformeerd wordt naar familie elders. Ook bied ik daar informatie aan belangstellenden over het huidige activiteitenaanbod, denk ik mee over het organiseren van nieuwe activiteiten in het pand of de ontwikkelingen in de wijk(en). Bespreek ik met anderen de mogelijkheden van het organiseren van vrijwilligerswerk voor licht dementerenden in het kader van DemenTalent en de ontwikkeling van een breed netwerk van (buurt)organisaties ten voordele van ouderen in de wijk.

Tussendoor meld ik een inbraakpoging, getuige braaksporen aan de achterzijde van het pand, aan de gemeente die hoofdhuurder is. Help ik iemand die een financiële bijdrage wil aanvragen voor het organiseren van een activiteit in de wijk. De gemeente Utrecht heeft hiervoor een Initiatievenfonds. Ontvang ik nieuwe klanten, toon ik hen waar en wanneer men eventueel gebruik kan maken van een ruimte. Er wordt me, door de dames die de (donderdag)middaglunch voor buurtbewoners verzorgen, gevraagd of ik nog een boterham met gebakken ei lust. Ontmoeting en gezelligheid staan hier, bij de sociale eettafels, centraal. Voornamelijk ouderen nemen aan de(ze) eettafels deel, vaak om redenen van eenzaamheid. Gewoon, omdat ze hun ouders – die intussen al vele jaren geleden overleden zijn -, een gestorven partner, broer of zus nog zo vreselijk missen. Dat vertrouwde nestgevoel van vroeger. Saamhorigheid en verbondenheid. Misschien herkent u dit wel? Sommigen vinden dit terug in een buurthuis. “Met kaas trouwens, zo heb ik het graag”.

 

 

Inmiddels blijkt dat de man zich vergist heeft. Geeft niet, kan gebeuren. De film die hij zo graag wilde terugzien, en voor zijn schilderwerkzaamheden wil gebruiken, is ‘War And Peace’ (1956, met o.a. Audrey Hepburn, Henry Fonda en Mel Ferrrer in de hoofdrol). Ook een mooie film natuurlijk. Over de tijd van Napoleon. DVD is intussen geleverd.

 

“Mantelzorgers in beeld” (expositie Lunetten)

Momenteel worden er in de wijk Lunetten op verschillende plekken in en rond buurtcentrum De Musketon (Hondsrug 19) portretten getoond van Utrechters die actief zijn als mantelzorger. 9 vrouwen en 8 mannen van tussen de 23 en 82 jaar oud vertellen hun verhaal in de begeleidende tekst.

De expositie draagt bij aan meer begrip voor de situatie van mantelzorgers. Mantelzorg is zorg die niet in het kader van een hulpverlenend beroep wordt gegeven aan iemand die hulp behoeft door één of meerdere leden uit diens directe kring, waarbij de zorgverlening direct voortvloeit uit de sociale relatie.

 

De expositie wordt mogelijk gemaakt door U-Centraal en is op initiatief van de sociaal makelaars, het Gezondheidscentrum en het buurtteam naar Lunetten gehaald.

De expositie is onlangs geopend tijdens een Zorgcafé van Bewonersinitiatief Lunetten Wil Wel. De groep zet mensen die langdurig voor anderen zorgen geregeld in het zonnetje.

De expositie is nog tot maandag 17 juli a.s. voor belangstellenden te bezoeken.